Στο Βαγγέλη, το Δάσκαλο…

 

Απρόσμενα και γρήγορα

συνάδελφε Βαγγέλη

πήγες σε τόπο μακρινό

εκεί που ζούν Αγγέλοι.

Το έργο σου δεν τέλειωσες

και τις υποχρεώσεις

στο σπίτι σου και στο σχολειό

είχες πολλά να δώσεις.

Παιδί, με τ΄άλλα τα παιδιά,

γινόσουν με τη μπάλα.

Τον Αστροναύτη στην καρδιά

είχες, και την ομάδα.

Τα όνειρά σου ταπεινά

όπως και η ζωή σου

καλός πατέρας σύζυγος,

έδινες τη ψυχή σου.

Τους άφησες ένα κενό

κι ένα μεγάλο τραύμα

γυναίκα απαρηγόρητη,

παιδιά μέσα στο κλάμα.

Ο σπαραγμός της μάνας σου

στ’ αυτιά μας αντηχεί

“ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ” όταν έλεγε

μ’ όλη της τη φωνή.

Άφησες σ’ όλους τον καημό

τον πόνο και τη θλίψη.

Στο σπίτι σου και στο χωριό

απ’ όλους έχεις λείψει.


Αικατερίνη Μακρυγιάννη

Συν/χος Νηπ/γός




Total
0
Shares