Σπύρος Λάππας: Ν/Σ για Οικογενειακό Δίκαιο: Ερήμην της κοινωνίας

Σπύρος Λάππας: Ν/Σ για Οικογενειακό Δίκαιο: Ερήμην της κοινωνίας

«Όλες οι ευτυχισμένες οικογένειες μοιάζουν μεταξύ τους. Κάθε δυστυχισμένη οικογένεια, όμως, είναι δυστυχισμένη με το δικό της τρόπο».(Λέων Τολστόι).

Στη νομική και στην πολιτική επιστήμη πολλές φορές αναπολούμε το παρελθόν, το συγκρίνουμε με το παρόν, και μελαγχολούμε, γιατί τεράστια επιστημονικά μεγέθη και πολιτικοί με θάρρος και τόλμη («αρχή γαρ του νικάν το θαρρείν» Πλούταρχος) καινοτόμησαν προς όφελος της κοινωνίας, της δημοκρατίας και το εκσυγχρονισμού του θεσμικού πλαισίου βασικών τομέων της νομικής και κοινωνικής ζωής. Αυτό έγινε με το Οικογενειακό Δίκαιο (Οικογ.Δ.)του 1983 (ν.1329) με σαρωτικές αλλαγές που το κατέστησαν το προοδευτικότερο στην Ευρώπη, με υπ. δικ/ης τον Γ. Α. Μαγκάκη, πρόεδρο της 15μελούς Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής τον Αρ.Μάνεση, μέλη της διαπρεπείς καθηγητές παν/μίων (Μαραγκοπούλου, Δεληγιάννης, Κασιμάτης, Κουμάντος, Παπαδημητρίου, Παπαντωνίου,  Σταθόπουλος, και επτά (7) γυναίκες εκπρόσωποι των Γυναικείων Οργανώσεων στη χώρα μας και εκπρόσωπος του δικηγορικού σώματος!!!).

Τι είπατε κ. υπουργέ; Θέλετε να τροποποιήσετε το Οικογ. Δ. και με ποιους συνομιλείτε; Με τους εφαρμοστές του δικαίου όχι, με το δικηγορικό σώμα όχι, με τις γυναικείες οργανώσεις όχι, με την Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή που εσείς συγκροτήσατε υπό τον Ι. Τέντε όχι (το σχέδιό της πετάχτηκε στον κάλαθο των αχρήστων και δεν δόθηκε ποτέ μέχρι σήμερα στη δημοσιότητα!!!), και συνομιλείτε μόνο με τους υπηρεσιακούς σας, που τελικά έφτιαξαν και το ν/σ !!!

Η κοινωνία; Oι φορείς της νομικής κοινότητας; Στην περιφρόνηση του υπουργείου, το οποίο  δεν αντιλαμβάνεται το μέγεθος και τη σημασία της νομοθετικής του πρωτοβουλίας. Αιτιολογική του ν. 1329/83: «…έχουν ληφθεί υπόψη οι σύγχρονες κοινωνικές εξελίξεις, ανάγκες και αντιλήψεις όπως έχουν διαμορφωθεί στη χώρα μας.. χωρίς να παραγνωρίζεται η παράδοση σαν ένας από τους κύριους προσδιοριστικούς παράγοντες της ελληνικής κοινωνικής συνείδησης…ΟΙ ΝΕΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΟΔΟΧΗ και συνιστούν σοβαρό βήμα κοινωνικής απελευθέρωσης…Με αυτό (ν/σ) απαλλάσσεται ο λαός μας από θεσμούς και ρυθμίσεις … που γινόντουσαν πηγή αφόρητης αδικίας και δυστυχίας».

Αυτή η μεταρρύθμιση του 1983 ήταν ένα μοναδικό αποτέλεσμα έρευνας, γνώσης, κοινωνικής ευαισθησίας των τεράστιων δασκάλων της νομικής επιστήμης  με τη συμβολή των κοινωνικών εταίρων (δικηγορικού σώματος, γυναικείων οργανώσεων κλπ) με αποδοχή του συνόλου της ελληνικής κοινωνίας (πλην ΝΔ που ήταν αντίθετη!!!), και γι αυτό μακροημέρευσε, ενώ ανήγαγε το Συμφέρον του Παιδιού σε κατευθυντήρια αρχή για το σύνολο των ρυθμίσεων, και εν πολλοίς πρόλαβε και ρυθμίσεις που έξι χρόνια αργότερα συμπεριλήφθηκαν στην Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού!!!

Τώρα το υπ. δικ/νης με το προτεινόμενο ν/σ κάνει κάτι που για τη νομική κοινότητα είναι αδιανόητο: Το «Παιδί» από υποκείμενο δικαίου καθίσταται αντικείμενο δικαίου, μάλιστα το «Συμφέρον» του εξαρτάται «πρωτίστως»  από τις επιδιώξεις, τις σχέσεις και τις επιθυμίες των γονέων του που ανάγονται σε βασικό κριτήριο του «Συμφέροντος του Παιδιού», καθιστώντας έτσι το προοδευτικότερο Οικογ. Δ. στην Ευρώπη από «Παιδοκεντρικό» σε «Γονεοκεντρικό. Εισάγει κατά πρωτάκουστο τρόπο διάταξη που μπορεί το Παιδί σε υποθέσεις που το αφορούν να μην ακουστεί, εάν η γνώμη του είναι προϊόν καθοδήγησης και υποβολής, ενώ είναι υποχρέωση της χώρας ΠΑΝΤΟΤΕ να ακούγεται η γνώμη του με μοναδικό κριτήριο «ανάλογα με την ωριμότητά του», και αυτό το κρίνει ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ο δικαστής για κάθε περίπτωση, αφού δεν είναι όλα τα παιδιά ίδια και δεν είναι όλοι οι γονείς ίδιοι, η κατάστασή τους εξειδικεύεται από τον δικαστή, και μόνο από τον δικαστή. Ορίζει με προκλητικό τρόπο ότι σε περίπτωση κακοποίησης του παιδιού από έναν γονέα, αυτός θα συνεχίσει να έχει την επαφή και επικοινωνία μαζί του μέχρι την έκδοση ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΗΣ καταδικαστικής απόφασης, δηλ. 8-10 χρόνια!!! Ακόμα αιτιολογεί τις ρυθμίσεις με την επίκληση του ψευδέστατου επιχειρήματος ότι αυτό το κάνει γιατί Ενωσιακό και Διεθνές δίκαιο το επιβάλλει, ενώ η αλήθεια είναι ότι η χώρα μας έχει υποχρέωση να εισάγει σε νόμο την προστασία του Συμφέροντος του Παιδιού και τη διαφύλαξή του στην πράξη, και σε καμία περίπτωση σύστημα επιμέλειας και επικοινωνίας των γονέων με το παιδί, αυτό ανάγεται στην αποκλειστική ευθύνη και αρμοδιότητα του εγχώριου δικαίου.

Υπό γενική έννοια είναι ένα ν/σ με πλείστες επικίνδυνες διατάξεις (δεν είναι εδώ ο χώρος ανάλυσής τους), βρίθει από ασάφειες, αντιφάσεις, αμφισημίες, πρωτοφανή νομικά σφάλματα, με πρωτοφανώς κάκιστη νομοτεχνική, τελικά είναι ένα προβληματικό και ανεφάρμοστο ν/σ, το οποίο επιβάλλεται άμεσα να αποσυρθεί, να έρθει για δημόσιο διάλογο με ΟΛΟΥΣ τους φορείς το σχέδιο της Επιτροπής Ι. Τέντε (που συγκρότησε ο ίδιος ο υπουργός δικ/νης!!!) και όταν περατωθεί ο διάλογος να έρθει στη Βουλή με τη διαδικασία των κωδίκων, όπως προβλέπεται από τον Κανονισμό της Βουλής. Είναι η τελευταία λύση, η οποία μπορεί να διασώσει κάτι από τη νομική και θεσμική τραγωδία που εξελίσσεται, σε βάρος του Συμφέροντος του Παιδιού, της ελληνικής οικογένειας, της ελληνικής κοινωνίας που είναι διχασμένη εξαιτίας του ν/σ.

Total
0
Shares
Previous Article

Δήμος Μουζακίου: Διακοπή κυκλοφορίας στο οδικό τμήμα Ανθοχωρίου – Κερασίας λόγω εργασιών

Next Article

Κλιμάκιο του ΕΛΓΑ στη ΔΕ Σελλάνων για καταγραφή των ζημιών από τον παγετό σε καλλιέργειες πεπονιών


Total
0
Share