Οι Βαλκανικοί λαοί έχουν μέλλον μόνο στην κοινή τους πάλη ενάντια στους ιμπεριαλιστές


ΟΙ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΛΑΟΙ ΕΧΟΥΝ ΜΕΛΛΟΝ, ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΤΟΥΣ ΠΑΛΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ, ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ!

Του Στέφανου Καραμήτρου, στέλεχος του ΚΚΕ(μ-λ)

Νωπές είναι οι μνήμες των παλιότερων από την αιματηρή διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Διάλυση που ξεκίνησε η Γερμανία και συνέχισαν οι ΗΠΑ τη δεκαετία του 1990. Πρόσφατα είναι τα γεγονότα της εισβολής, κατοχής και -τελι­κά- της διάλυσης του Αφγανιστάν, του Ιράκ και της Λιβύης. Ενώ ακόμη εξελίσσεται το δράμα της -ρημαγμένης από τους ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστών και των περιφερειακών δυνάμεων- Συρίας και των δεκάδων χιλιάδων νε­κρών και σακατεμένων, και των εκατομμυρίων προσφύγων. Σήμερα βρισκόμαστε ξανά μπροστά σε εξελίξεις ολο­ένα και πιο επικίνδυνες για το λαό μας αλλά και όλους τους γειτονικούς λαούς. Η επικινδυνότητα αυτών των εξε­λίξεων προσδιορίζεται από:

Την όξυνση της ιμπεριαλιστικής αντιπαράθεσης ΗΠΑ-Ρωσίας σε όλη την περίμετρο της περιοχής μας, από τα Βαλκάνια και το Αιγαίο έως τη Μέση Ανατολή, την Κύπρο και τη Βόρεια Αφρική. Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός -ανησυχώντας σφοδρά για τις επιτυχίες του ρώσικου ιμπεριαλισμού στη Συρία αλλά και τις προσπάθειές του να ανακτήσει μέρος της χαμένης του επιρροής στη Βαλκανική χερσόνησο- κλιμακώνει την απάντησή του σε όλα τα μέτωπα, «δοκιμάζοντας» την αντοχή και την αποφασιστικότητα της Μόσχας. Βέβαια, και στη Δύση δεν λεί­πουν τα προβλήματα και οι ανταγωνισμοί (τελευταίο επεισόδιο οι εκατέρωθεν απειλές για «εμπορικό πόλεμο» ΗΠΑ-ΕΕ) για τον ρόλο και τη θέση του καθένα.

Το σφίξιμο του ιμπεριαλιστικού κλοιού στην περιοχή, που απειλεί χώρες και λαούς, ολοένα περισσότερο σε ένα τοπίο που οι επαναχαράξεις συνόρων από όλες τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις από τη δεκαετία του 1990 ως σήμερα έχουν συσσωρεύσει πολλά προβλήματα. Με δοσμένες τις κατευθύνσεις της διοίκησης Τραμπ, δεν είναι έξω από τα ενδεχόμενα η περίσφιξη αυτή να γνωρίσει και άλλες -απότομες και επώδυνες για τους λαούς- κλιμακώσεις.

Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο εντάσσεται και η προσπάθεια επίλυσης της διαμάχης για το όνομα μεταξύ της ΠΓΔΜ και της Ελλάδας. Εντάσσεται, δηλαδή, στην προσπάθεια των Αμερικανών:

– Να «σφραγίσουν» τα Βαλκάνια από τη ρώσικη επιρροή και να εντάξουν παραπέρα τις -εξαρτημένες από τις ΗΠΑ- αστικές τάξεις των δύο χωρών στα ΦΙΛΟΠΟΛΕΜΑ σχέδια περικύκλωσης του στρατηγικού ανταγωνιστή τους, δηλαδή της Ρωσίας. Πιο συγκεκριμένα, έτσι α) ανοίγει ο δρόμος για την ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και προστίθεται ένας ακόμη κρίκος στην αλυσίδα περίσφιξης της Ρωσίας, β) υποβοηθιέται το στρίμωγμα της Σερβί­ας, ώστε να κοπούν οι σχέσεις της με τη Ρωσία και να οδηγηθεί σε αυτό που τα αμερικανικά επιτελεία ονο­μάζουν “ιστορική επαναπροσέγγιση ΗΠΑ-Σερβίας”.

– Να στείλουν μηνύματα τόσο προς την Κίνα (σε σχέση με τις προσπάθειες οικονομικής της διείσδυσης στην πε­ριοχή) όσο και προς τους δυτικοευρωπαίους συμμάχους/ανταγωνιστές (για την αναποτελεσματικότητα της βαλκανικής τους πολιτικής και άρα για το ποιος είναι το αφεντικό στην περιοχή).

Σ΄ αυτό το πλαίσιο, η πρόσφατη δήλωση του Αμερικάνου πρέσβη “για κίνδυνο επεισοδίου στο Αιγαίο” αποτελεί αναβάθμιση των πιέσεων των ΗΠΑ προς το πολιτικό προσωπικό και τις αστικές τάξεις της Ελλάδας και της Τουρκίας. Διότι, από τη μια, έχουν μέγιστη ανάγκη να επαναφέρουν την Τουρκία στην «αμερικανονατοϊκή τάξη» (σε μια φάση που οι σχέσεις τους  μαζί της δοκιμάζονται ισχυρά – π.χ. με αφορμή το Αφρίν), ενώ, από την άλλη, ενοχλούνται ήδη από τις διαφοροποιήσεις και τα μπλοκαρίσματα που συναντά από τμήματα της εδώ αστικής τάξης η επιχείρηση συμβιβασμού Ελλάδας-ΠΓΔΜ στο όνομα του ΝΑΤΟ.

Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, κάνει ένα ακόμη ισχυρό βήμα ευθυγράμμισης με τις αμερικανονα­τοϊκές επιδιώξεις στην περιοχή. Με τις αντιδραστικές -made in USA- τριμερείς συμφωνίες με το δολοφονικό κράτος του Ισραήλ, τη χούντα της Αιγύπτου, και τελευταία την αμερικανόδουλη μοναρχία της Ιορδανίας. Με τις συνεχείς διευκολύνσεις στους αμερικανονατοϊκούς φονιάδες και τις «συζητήσεις» για την αναβάθμιση της βάσης της Σού­δας, για τα πυρηνικά στον Άραξο, τη μετατροπή της Αλεξανδρούπολης σε πλατφόρμα εξόρμησης των ΗΠΑ στα Βαλ­κάνια, την απόφαση για εγκατάσταση του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει μπει εδώ και ένα διάστημα στη διατεταγμένη υπηρεσία προώθησης των βαλκανι­κών σχεδιασμών των ΗΠΑ. Αυτήν την κατεύθυνση φαίνεται να στηρίζει και η Δημοκρατική Συμπαράταξη, θέλοντας να αναβαθμίσει το «κύρος» της στα ξένα κέντρα μέσω της υπεράσπισης του “ρεαλισμού” της υποτέλειας.

Από την άλλη, η ΝΔ (και ενώ παραμένει το βασικό στήριγμα της εξάρτησης σε ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ, όπως έδειξε και η συ­νάντηση Μητσοτάκη-Πάιατ) ρυμουλκείται σε εθνικιστικές θέσεις, εκφράζοντας -πιθανά- τμήματα της άρχουσας τάξης που -προσμένοντας καλύτερες συγκυρίες- δεν θα ήθελαν -στις σημερινές συνθήκες υποβιβασμού της θέσης της- την αναζήτηση ενός συμβιβασμού. Η ΝΔ υπηρετεί και αναβαθμίζει έτσι την πολιτική φασισιστικοποίησης, φέρ­νοντας ακόμα πιο πολύ στο προσκήνιο τον εσμό των ακροδεξιών-εθνικιστικών και φασιστικών δυνάμεων, στις οποί­ες έχει στρώσει το έδαφος εδώ και χρόνια η πολιτική του συστήματος. Εξάλλου, αυτήν την πολιτική υπηρετεί και η κυβερνητική σύμπραξη ΣΥΡΙΖΑ με το ακροδεξιό εθνικιστικό ΑΝΕΛ, όπως και η επιχείρηση «αναμόρφωσης» της ναζι­στικής Χρυσής Αυγής που πριμοδοτείται ξανά από τη σημερινή κατάσταση. Και στην ίδια κατεύθυνση συμπράττουν -ανάλογα με τις δυνάμεις τους- η εκκλησία, η Ένωση Κεντρώων και διάφοροι παράγοντες, «αριστερά» και δεξιά.

Η απάντηση στις ευθυγραμμισμένες και υποτελείς στον ιμπεριαλισμό ηγεσίες και αστικές τάξεις, δεν μπορεί να είναι η στήριξη στις -επίσης υποτελείς στον ιμπεριαλισμό- εθνικιστικές, αλυτρωτικές δυνάμεις που επωάζουν τον φασισμό. Έτσι και η απάντηση στους εθνικισμούς και στις έχθρες μεταξύ των λαών δεν περνάει μέσα από τις δια­τεταγμένες (ανα)προσαρμογές των αστικών τάξεων, δεν μπορεί να αφεθεί σε αυτές που είναι υποτελείς και εξαρτη­μένες και φύσει αντιδραστικές αλλά και τυχοδιωκτικές.

Με τον λαό στο περιθώριο, χωρίς την επαγρύπνηση και δράση των ίδιων των λαών ενάντια στην ιμπεριαλιστική ανάμειξη και το «διαίρει και βασίλευε», κανένα όνομα δεν μπορεί να μπει αποφασιστικά φρένο στους εχθρούς των λαών. Πολύ περισσότερο όταν δεν αναγνωρίζεται η ιστορική πραγματικότητα του διαμοιρασμού του γεωγρα­φικού χώρου της Μακεδονίας σε τρεις χώρες. Διότι κάτι τέτοιο εμπεριέχει αλυτρωτικές βλέψεις, άσχετα αν αυτές ομολογούνται ή όχι.

Η απάντηση στον εθνικισμό, το σοβινισμό, τους αλυτρωτισμούς και το φασισμό περνάει μέσα από:

  • Την κοινή αντιιμπεριαλιστική πάλη των λαών, οι οποίοι πρέπει να «ανακαλύψουν» τους μεγάλους εχθρούς τους και να υψώσουν το κεφάλι απέναντι τους.
  • Την αντιπολεμική πάλη, τη θέση για ΚΑΜΙΑ ΕΠΑΝΑΧΑΡΑΞΗ ΣΥΝΟΡΩΝ, για φιλία, αλληλεγγύη και ειρήνη των λαών.

Τα συνθήματά μας είναι:

  • ΕΞΩ ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ- ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ! ΚΑΜΙΑ ΕΠΑΝΑΧΑΡΑΞΗ ΣΥΝΟΡΩΝ!
  • ΕΙΡΗΝΗ, ΦΙΛΙΑ, ΑΛΛΗΛΟΣΕΒΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕΤΑΞΥ ΛΑΩΝ, ΕΘΝΩΝ ΚΑΙ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΩΝ!
  • ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ ΣΤΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΝΑΤΟΪΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΚΑΙ ΣΧΕΔΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥ!

Αυτές οι θέσεις και κατευθύνσεις είναι τα βασικά πολιτικά όπλα με τα οποία πρέπει να εξοπλιστούν οι λαοί και η πάλη στη χώρα μας. Για να αποκρουστούν οι μεγάλοι κίνδυνοι που μας περιζώνουν, αλλά και για να αντιμετωπιστεί η αντιδραστική πορεία των πολιτικών πραγμάτων στη χώρα.

Στέφανος Καραμήτρος

στέλεχος του ΚΚΕ(μ-λ)

Total
0
Shares
Previous Article

Επιστολή διαμαρτυρίας προς τον πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου Μαυρομματίου "Ο ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ"

Next Article

Το Ποτάμι και το Κίνημα Αλλαγής δεν θα αντικαταστήσουν τον Καμμένο

Total
0
Share