Με ιδιαίτερη λαμπρότητα τιμήθηκε στο Νέο Φάληρο η μνήμη του Γεωργίου Καραϊσκάκη (ΦΩΤΟ)

 

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα τιμήθηκε στο Νέο Φάληρο από τους Απανταχού Καρδιτσιώτες και Μαυρομματιανούς η μνήμη του Γεωργίου Καραϊσκάκη

Και φέτος πάλι οι Καρδιτσιώτες και οι Μαυροματιανοί της διασποράς τίμησαν με μαζικότητα και με την δέουσα επισημότητα και λαμπρότητα τη μνήμη του Στρατάρχη της Ρούμελης και Αρχιστράτηγου της Ελλάδας κατά τον απελευθερωτικό αγώνα του 1821, του Καρδιτσιώτη Γεωργίου Καραϊσκάκη.

Ο Σύλλογος των Απανταχού εκ του Νομού Καρδίτσας καταγομένων και ο Σύλλογος των Απανταχού Μαυρομματιανών «Ο Καραϊσκάκης» οργάνωσαν την καθιερωμένη ετήσια εκδήλωση τιμής, την περασμένη Κυριακή, 22 Απριλίου, στο Μνημείο όπου φυλάσσονται τα οστά του Γεωργίου Καραϊσκάκη, το οποίο βρίσκεται στην ομώνυμη πλατεία στο Νέο Φάληρο, δίπλα στο γήπεδο ποδοσφαίρου του Ολυμπιακού Πειραιώς, που φέρει το όνομά του (Γήπεδο Καραϊσκάκη) και στο σημείο όπου σκοτώθηκε ο Εθνικός Ήρωας.

Πλήθος Καρδιτσιωτών από όλα τα σημεία της Αττικής συγκεντρώθηκαν γύρω από το μνημείο, όπου είχε παραταχθεί τιμητικό απόσπασμα στρατιωτών με τους αξιωματικούς τους, επικεφαλής των οποίων ήταν ο Ταξίαρχος Αντώνιος Βιτεντζάκης, παρουσία και των πολιτικών και αυτοδιοικητικών Αρχών. Τσολιάδες με τις σημαίες και τα λάβαρα των διαφόρων Καρδιτσιώτικων σωματείων και γυναίκες με τις τοπικές ενδυμασίες της Καρδίτσας πλαισίωναν το μνημείο, δίνοντας ένα πανηγυρικό και συνάμα τιμητικό τόνο στην εκδήλωση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η εκδήλωση αφιερώθηκε στον πρόσφατα πεσόντα σύγχρονο Ήρωα της Ελλάδος, τον Καρδιτσιώτη Σμηναγό Ιπτάμενο της Πολεμικής μας Αεροπορίας, Γεώργιο Μπαλταδώρο, ο οποίος προσέφερε την ζωή του για την Πατρίδα μας.

Στην επιμνημόσυνη δέηση χοροστάτησε ο Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητρόπολης Πειραιώς και Φαλήρου, Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης κ. Νήφων, πλαισιωμένος από ιερείς,  εκπροσωπώντας τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη, κ. Σεραφείμ. Τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε ο Αντιστράτηγος ε.α. και Πρόεδρος του Συλλόγου των Απανταχού Αηδονοχωριτών Καρδίτσας, Γιώργος Παπαδόπουλος, ο οποίος αναφέρθηκε στη γέννηση του Γ. Καραϊσκάκη στη σπηλιά δίπλα στο Μαυρομμάτι Καρδίτσας, στη ζωή και το έργο, στους αγώνες και στη θυσία του αλλά και στις υποθήκες που άφησε για τη συνέχιση του αγώνα κατά των Οθωμανών και ακόμα για την κατάρα της φυλής μας, τη διχόνοια, που παρ’ ολίγο να στοιχίσει την κατάπνιξη της Επανάστασης. Ιδιαίτερη αναφορά στην ομιλία του έκανε για τον Εθνικό Ήρωα,  Καρδιτσιώτη Σμηναγό, Γεώργιο Μπαλταδώρο που έδωσε τη ζωή του για την πατρίδα μας.

Μετά την ομιλία ακολούθησε κατάθεση στεφάνων από τους φορείς και τους συλλόγους, εν συνεχεία, σε κλίμα συγκίνησης, τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή και ακολούθησε η ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου από την πολυπληθή και εντυπωσιακή Φιλαρμονική του Δήμου Πειραιώς.

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την παρουσίαση παραδοσιακών χορών της Καρδίτσας από το χορευτικό τμήμα του Πολιτιστικού Συλλόγου Βαθυλακκιωτών Καρδίτσας «Η Αγία Μαρίνα», που σκόρπισε ενθουσιασμό στους παρευρεθέντες Καρδιτσιώτες.

Μετά το πέρας της εκδήλωσης οι διοργανωτές Σύλλογοι δεξιώθηκαν όλους όσοι παρευρέθησαν με αναψυκτικά κλπ στο φουαγιέ παρακείμενου στο μνημείο θεάτρου.

Παρόντες στην εκδήλωση ανάμεσα στο Καρδιτσιώτικο πλήθος ήταν η εκπρόσωπος της Βουλής των Ελλήνων, Βουλευτής Β’ Αθηνών, Ελ. Αυλωνίτου, ο πρ. Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, Δημ. Σιούφας, ο Ανεξάρτητος Ευρωβουλευτής Νότης Μαριάς, ο εκπρόσωπος του κόμματος «Νέα Δημοκρατία», Βουλευτής Α’ Πειραιά, Κων. Κατσαφάδος, ο εκπρόσωπος του κόμματος «Δημοκρατική Συμπαράταξη», Δημ. Καρύδης, ο εκπρόσωπος της Ο.Ν.ΝΕ.Δ., Φ. Βρέκος, ο πρ. Βουλευτής Καρδίτσας, Βασ. Μπρακατσούλας, εκπρόσωποι του Βουλευτή Καρδίτσας Κων. Τσιάρα, ο εκπρόσωπος του Αρχηγού Γενικού Επιτελείου Στρατού, Ταξίαρχος Αντ. Βιτεντζάκης, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Πειραιά, Γ. Δαβάκης, ο Αντιδήμαρχος Πειραιά, Στ. Γαϊτανάρας, ο Πρόεδρος της Γ’ Δημοτικής Κοινότητας Πειραιά, Χαρ. Λιακόσταυρος, ο πρ. Δήμαρχος Ρεντίνας, Κ. Κούτρας, ο πρ. Διευθυντής του Πολεμικού Μουσείου Αθηνών, Παν. Καπερώνης, καθώς και πλήθος εκπροσώπων Καρδιτσιώτικων, Θεσσαλικών και Πειραϊκών σωματείων.

Ιδιαίτερη όμως και συγκινητική παρουσία στην εκδήλωση είχε  αντιπροσωπεία μαθητών του τοπικού Γυμνασίου Νέου Φαλήρου που φέρει την ονομασία «Γεώργιος Καραϊσκάκης».

Στεφάνια κατέθεσαν στο Μνημείο του Γεωργίου Καραϊσκάκη, εκτός των συνδιοργανωτών Συλλόγων των Απανταχού Καρδιτσιωτών και Μαυρομματιανών, οι απόγονοι του Γεωργίου Καραϊσκάκη, η Βουλή των Ελλήνων, ο πρ. Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, Δημ. Σιούφας, το κόμμα «Νέα Δημοκρατία», ο Ευρωβουλευτής και Πρόεδρος του κόμματος «Ελλάδα ο άλλος δρόμος», Ν. Μαριάς, ο Δήμος Πειραιά, ο εκπρόσωπος του κ. Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Στρατού, ο Σύλλογος Απανταχού Μουζακιωτών Αθήνας «Ο Γομφεύς», ο Σύλλογος Σοφαδιτών Αθήνας, ο Σύλλογος Καρδιτσιωτών Καλλιθέας, ο Σύλλογος Απανταχού Λουτριωτών, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Αρτεσιανού Καρδίτσας, η Εταιρία Θεσσαλικών Μελετών, ο Σύλλογος Θεσσαλών Παπάγου και Βορείων Προαστίων, η Αδελφότητα των εν Αθήναις Τσαριτσανιωτών, ο Σύνδεσμος Νέου Φαλήρου και το σωματείο «Η Αναπνοή-1η Πορεία Τιμής Διστόμου».

Έγγραφους χαιρετισμούς στην εκδήλωση απέστειλαν ο Γεν. Γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, Λ. Αυγενάκης, οι Βουλευτές Καρδίτσας, Χρ. Κατσαβριά και Παν. Βράντζα, ο πρ. Υπουργός και Βουλευτής Καρδίτσας, Σπ. Ταλιαδούρος, η Βουλευτής Α’ Πειραιώς, Ελ. Σταματάκη, ο Βουλευτής Λάρισας, Χρ. Κέλλας, ο Βουλευτής Ηρακλείου, Β. Κεγκέρογλου, η Ένωση Πολιτιστικών Συλλόγων Ν. Καρδίτσας, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μαυρομματίου Καρδίτσας «Ο Καραϊσκάκης» και ο Σύλλογος Σοφαδιτών Μαγνησίας.

Γεώργιος Καραϊσκάκης [1782-1827] – Ομιλία 22ας Απριλίου 2018 – Νέο Φάληρο 

Πανοσιολογιώτατε

Κύριε εκπρόσωπε της βουλής

Κύριε πρώην πρόεδρε της βουλής

Κυρία υπουργέ

Κύριε εκπρόσωπε του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης

Κύριοι εκπρόσωποι των κομμάτων

Κύριοι βουλευτές

Κύριε ευρωβουλευτά

Κύριε πρόεδρε του δημοτικού συμβουλίου Πειραιώς

Κύριε εκπρόσωπε του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Στρατού

Κύριοι Δημοτικοί Σύμβουλοι

Απόγονοι του ήρωα Γεωργίου Καραϊσκάκη

Κύριοι εκπρόσωποι των Καρδιτσιώτικων και Πειραϊκών Σωματίων

Αγαπητές συμπατριώτισσες και συμπατριώτες

Κυρίες και κύριοι

Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στο Σύλλογο των Απανταχού εκ του Νομού  Καρδίτσας καταγόμενων, στο Σύλλογο των Απανταχού Μαυρομματιανών Καρδίτσας και στο Δήμο Πειραιώς καθώς και σε κάθε άλλο φορέα που συμμετέχει στη διοργάνωση αυτής της τελετής μνήμης, προς τιμήν του συμπατριώτη μας ήρωα Στρατηγού Γεωργίου Καραϊσκάκη.

Συγχαρητήρια επίσης στους εμπνευστές αυτής της εκδήλωσης, που είναι ο συμπατριώτης μας πρώην πρόεδρος της βουλής κ. Δημήτριος Σιούφας και ο Σύλλογος Μαυρομματιανών.

Είναι μεγάλη τιμή για μένα, αλλά και τεράστια ευθύνη να μιλήσω για το μεγάλο αυτό άντρα για τον τεράστιο αυτό Έλληνα.

Στις 23 Απριλίου 1782, γεννιέται στο Μαυρομάτι Καρδίτσας ο αποκαλούμενος και γιος της Καλογριάς, και χαρίζει στο όμορφο χωριό αιώνια δόξα και σεβασμό.

Μάνα του η μοναχή Ζωή Διμισκή αδερφή του κλέφτη Κωνσταντίνου Διμισκή και ξαδέρφη του περιβόητου κλεφτοαρματωλού Μπακόλα.

Η μάνα του γύριζε στην περιοχή και πουλούσε φαρμακευτικά είδη για να επιβιώσουν και ήταν γνωστή για την αθυροστομία της,συνήθεια που κληρονόμησε και ο μικρός Καραϊσκάκης και η οποία τον ακολούθησε σε όλη του τη ζωή.

Σε ηλικία μόλις οκτώ ετών χάνει τη μητέρα του και εγκαθίσταται σε μια σπηλιά όπου συγκεντρώνει και άλλα παιδιά – δείγμα των ηγετικών του προσόντων – και συγκροτεί μια παιδική συμμορία, η οποία σε επτά χρόνια εξελίσσεται σε υπολογίσιμο κλέφτικο σώμα.

Ένα αλβανικό απόσπασμα όμως διαλύει το κλέφτικο τμήμα των νεαρών, συλλαμβάνει τον Καραϊσκάκη και τον οδηγεί στα Γιάννενα.

Ο Αλή πασάς αναγνωρίζει αμέσως τις ικανότητες του Καραϊσκάκη και τον εντάσσει στη σωματοφυλακή του. Στην αυλή του Αλή Πασά μαθαίνει γράμματα και στο φημισμένο <πολεμικό σχολείο του Αλή> όπου εκπαιδεύτηκαν οι περισσότεροι αγωνιστές, μαθαίνει την τέχνη του πολέμου. Ακολουθούν αλλεπάλληλες αποχωρήσεις/αποδράσεις και συλλήψεις από τα τμήματα του Αλή Πασά.

Μετά από μία σύλληψη τον οδήγησαν στον Αλή Πασά και αυτός τον ρώτησε:<τι θέλεις να σε κάνω τώρα;> και ο Καραϊσκάκης απάντησε: <αν με θεωρείς άξιο για αφέντη κάνε με αφέντη αν με θεωρείς άξιο για υπηρέτη κάνε με υπηρέτη, αν δε με θεωρείς άξιο για τίποτα ρίξε με στη λίμνη>.

Η απάντηση αυτή, και η εκτίμηση του Αλή Πασά στις ικανότητες του, του χάρισε την αρχηγία όλων των ομάδων σωματοφυλάκων.

Ο Καραϊσκάκης όμως δεν εφησυχάζει. Ανήσυχος και δραστήριος όπως ήταν, εντάσσεται στη Φιλική Εταιρεία, λαμβάνει μέρος στη σύσκεψη στη Λευκάδα όπου αποφασίσθηκε η επανάσταση και ανατέθηκε στον ίδιο, στο Βαρνακίωτη και στο Στουρνάρη η διοίκηση των αρμάτων της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.

Μετά την έναρξη του αγώνα, αρχίζουν και οι νίκες του κατά των Τούρκων. Στο Κομπότι, στον Άγιο Βλάση Ευρυτανίας και στον ποταμό Φίδαρη(Εύηνος) οι Τούρκοι παίρνουν ένα καλό μάθημα.

Η εύθραυστη υγεία του όμως – υπέφερε από φυματίωση – κλονίστηκε. Ανάρρωσε για λίγο στη Μονή Προυσού, πέρασε για λίγο στην Ιθάκη αλλά επανήλθε στο Μεσολόγγι.

Να πως περιγράφει το δημοτικό τραγούδι το πέρασμά του από αυτά τα μέρη:

Καραϊσκάκης κίνησε

να πάει κατά το βάλτο

στη Λεπενού γιομάτισε

στην Αμβρακιά δειπνάει

στη βίγλα βγαίνει παγανιά

στο κάστρο καραούλι

στην Κούλια στο Ξηρόμερο

σταίνει το μπαϊράκι

Από τις 24 Μαρτίου 1824 και για ένα χρόνο περίπου αντιμετωπίζει τη σκευωρία Μαυροκορδάτου-Βουλπιώτη και την άδικη καταδίκη, χωρίς κανένα τεκμήριο.

Την άνοιξη του 1825 ευτυχώς αποκαθίσταται και συνεχίζει να κάνει αυτό που ξέρει: πατά τους Τούρκους στο Μαυρολιθάρι το ίδιο στο Πετροχώρι και στη συνέχεια επιτίθεται στο Μεσολόγγι.

Μετά την άτυχη έξοδο, συγκεντρώνει τα λείψανα της φρουράς της ηρωικής πόλης και παρά την κακή κατάσταση της υγείας του, τα οδηγεί στο Ναύπλιο.

Εκεί έχοντας και την υποστήριξη του Κολοκοτρώνη ο Πρωθυπουργός Ανδρέας Ζαΐμης, μέσα σε ατμόσφαιρα εθνικού ενθουσιασμού, τον αναγορεύει σε γενικό αρχηγό και αρχιστράτηγο της Στερεάς Ελλάδος.

Σε κάποια παρατήρηση του Υδραίου Βασιλείου Βουδούρη για τη μέχρι τότε συμπεριφορά του,ο Καραϊσκάκης απάντησε: <Ναι. Όταν θέλω γίνομαι διάβολος και όταν θέλω άγγελος. Τώρα θα είμαι άγγελος>.

Από το σημείο αυτό αρχίζει η πλέον λαμπρή του πορεία, ο καλπασμός προς τη δόξα και την απόλυτη δικαίωση.

Πρώτο του μέλημα να συγκροτήσει στρατόπεδο στην Ελευσίνα και να αναχαιτίσει τον τρομερό Κιουταχή που είχε καταλάβει την Αθήνα.

Ο Κιουταχής προσπαθεί να τον προσεταιριστεί τάζοντάς του όλα τα βιλαέτια, από την Αθήνα μέχρι την Ήπειρο. Ο Καραϊσκάκης του απαντά περήφανα, ελληνικά, όπως προστάζει η ιστορία, όπως προστάζει το αίμα της φυλής και με το δικό του ιδιαίτερο τρόπο που δεν είναι καθόλου διπλωματικός.

Μέσα σε αυτό το μικρό και ασθενικό κορμί, κρύβονταν ένας Μιλτιάδης, ένας Λεωνίδας, ένας Θεμιστοκλής ένας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος.

Εκτιμώντας σωστά την κατάσταση, όντας στρατιωτική ιδιοφυΐα, αποφάσισε να μην αντιμετωπίσει κατά μέτωπο τον Κιουταχή, αλλά να κυριαρχήσει στη Ρούμελη, ώστε να αποκτήσει ενδοχώρα, ενώ ταυτόχρονα να την στερήσει από τον αντίπαλο. Ακολουθούν επικές νίκες Δίστομο – Μαχαλάς – Αράχωβα.

Όταν στις 25 Οκτωβρίου 1826 αναχώρησε από την Ελευσίνα ολόκληρη η Στερεά Ελλάδα ήταν υποταγμένη στους Τούρκους.

Όταν επέστρεψε στις 23 Φεβρουαρίου 1827, από τον Αμβρακικό κόλπο μέχρι την Αθήνα η οθωμανική σημαία δεν κυμάτιζε πουθενά, παρά μόνον στους περιορισμένους χώρους των φρουρίων της Βόνιτσας, του Μεσολογγίου και της Ναυπάκτου.

Έτσι αναζωπυρώθηκε η φλόγα της Επαναστάσεως που είχε αρχίσει να τρεμοσβήνει.

Όταν επέστρεψε στην Αθήνα, άρχισε τις επιχειρήσεις κατά του Κιουταχή. Η τακτική του βασίζονταν στη σταδιακή περίσφιξη των Τούρκων με διαδοχικά χαρακώματα.

Με τον τρόπο αυτό, επέτυχε μέχρι τα μέσα Απριλίου, να περιορίσει κατά πολύ τους Τούρκους και να συνενώσει τα δύο ελληνικά στρατόπεδα-προγεφυρώματα, του Κερατσινίου και του Φαλήρου.

Πρότεινε επίσης να καταληφθεί ο Ωρωπός και ο Μαραθώνας, ώστε να διακοπεί και η τελευταία οδός ανεφοδιασμού των Τούρκων. Αν το σχέδιο εφαρμοζόταν, πιθανότητα ο Κιουταχής να αναγκάζονταν να παραδοθεί.

Ο Καραϊσκάκης μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα κατάφερε το ακατόρθωτο. Παρέλαβε μια επανάσταση που ήταν ετοιμοθάνατη στη Στερεά Ελλάδα και την οδήγησε ένα βήμα πριν από τον τελικό θρίαμβο. Ένα βήμα όμως που δεν έγινε ποτέ.

Οι Άγγλοι αρχηγοί, ο στρατηγός Τσόρτς και ο ναύαρχος Κόχραν, επέβαλαν την άποψή τους για άμεση κατά μέτωπο επίθεση. Ο Καραϊσκάκης ύστερα από πολλές πιέσεις υποχώρησε.

Σχεδιάστηκε να εκτελεστεί επίθεση τη νύχτα της 22ας προς την 23η Απριλίου και προκειμένου να επιτευχθεί αιφνιδιασμός, δόθηκε εντολή να μην υπάρξουν πυροβολισμοί και θόρυβοι πριν δοθεί το σύνθημα.

Το απόγευμα της 22ας Απριλίου όμως, μεθυσμένοι κρητικοί στρατιώτες, από το κρασί που τους έστειλαν οι Άγγλοι αρχηγοί (!!!) προκάλεσαν τους Τούρκους με πυροβολισμούς. Εκείνοι απάντησαν και το επεισόδιο πήρε διαστάσεις.

Ο Καραϊσκάκης παρότι βαριά άρρωστος, έτρεξε στον τόπο της συμπλοκής για να προλάβει επέκταση των συγκρούσεων.

Εκεί μία σφαίρα τον τραυμάτισε στο υπογάστριο. Από πού προήλθε η σφαίρα;οι απόψεις διίστανται. Άλλοι λένε από την τουρκική πλευρά και άλλοι από τις ελληνικές γραμμές. Οι γιατροί αμέσως κατάλαβαν ότι η κατάσταση ήταν μη αναστρέψιμη.

Το όνειρο του Κολοκοτρώνη αποδείχθηκε τραγικά προφητικό και επίκαιρο.

Ένα χάραμα ο Κολοκοτρώνης <τινάχτηκε> από τον ύπνο του βλαστημώντας και λέγοντας ότι θα σκοτωθεί ο Καραϊσκάκης και θα χαθεί το στράτευμα της Στερεάς Ελλάδος. Έστειλε μια γραφή στον Καραΐσκάκη, υποδεικνύοντάς του να μην εκτίθεται σε άσκοπους κίνδυνους.

Το προφητικό γράμμα, βρήκε τον Καραϊσκάκη θανάσιμα τραυματισμένο. Λίγο πριν ξεψυχήσει ο ήρωας παρήγγειλε χαμογελώντας,να πουν στον Κολοκοτρώνη ότι έπρεπε να τον συμβουλέψει νωρίτερα, γιατί ήταν πολύ αργά πλέον.

Ο ήρωας αστειεύτηκε με τους συναγωνιστές του, τους συμβούλεψε να κρατηθούν ενωμένοι για το καλό της πατρίδος, υπαγόρευσε τη διαθήκη του, εξέφρασε την αγωνία του και την τύχη της Αθήνας και πέρασε στο πάνθεον των ηρώων του Γένους. Στις 23 Απριλίου 1827 υπέκυψε στο θανατηφόρο τραύμα του μέσα στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου στο Κερατσίνι, ανήμερα της γιορτής του.

Το δημοτικό τραγούδι που είναι ιστορία, που είναι η συνείδηση του έθνους, ο παλμός και η ψυχή του λαού, να πως αποτυπώνει, πως περιγράφει με το αλάθητο κριτήριο, τη μεγάλη απώλεια.

Τρία πουλάκια κάθονταν στο κάμπο της Αθήνας
είχαν τα νύχια κόκκινα και τα φτερά γραμμένα,
είχαν και τα κεφάλια τους στο αίμα βουτηγμένα.
Από βραδύ μοιρολογούν και το ταχύ φωνάζουν.
Τρίτη, Τετάρτη θλιβερή, Πέφτη φαρμακωμένη,
Παρασκευή ξημέρωνε, να μ’ είχε ξημερώσει.
Αφέντες έβαλαν βουλή τον πόλεμο να πιάσουν.
Καραισκάκης φώναξε πάνου απ’ τ’ αλογό του:
«Πούστε μπρέ Ρουμελιώτες μου, παιδιά μ’ αντρειωμένα
Γυμνώστε τ’ αλαφρά σπαθιά και ρίξτε τα ντουφέκια,
βάλτε τους Τούρκους στα μπροστά και κόφτε και σκοτώστε»
Ήρθε μεντάτι των Τουρκών, πεζοί και καβαλάροι,
δεν ήταν λιγ’ ουδέ πολλοί, ήταν εννιά χιλιάδες.
Πρώτο γιουρούσι πούκαμαν, δεύτερο τράκο κάμαν.
Λαβώνεται ο Καραισκάς κι ο καπετάν Νικήτας.
Κι ο Καραισκος φώναξε, ψιλή φωνούλα βγάζει.
« Έλληνες μην κιοτέψετε, παιδιά μη φοβηθήτε,
και παρ’ το γιούχα η Τουρκιά κ’ ερθεί και μας χαλάσει.
Σαν Έλληνες βαστάξετε και σαν γραικοί σταθήτε.
Κι εγώ κι αν λαβώθηκα, κι αν είμαι πληγωμένος,
τώρα θα πάω στην Κούλουρη και στη Φανερωμένη
πούναι βασιλικός γιατρός, μπας και με γιατρέψει».
«Παιδιά  μ’ να νταγιαντίσετε, να γίνετ’ ένα σώμα,
να μη χαθεί η πατρίδα μας, την πάρτε στο λαιμό σας.
Μένα με παν στην Κούλουρη, πέρα στον Άι Δημήτρη,
που είναι παντοτινός γιατρός, αυτός θα με γιατρέψει».
Τον κλαίνε χώρες και χωριά κι ολ’ οι καπεταναίοι,
τον κλαιν’ τα παλληκάρια του κι όλος ο νταιφάς του.
 

Ποτέ άλλοτε ο θάνατος ενός άνδρα, δεν απέδειξε τόσο πολύ την αξία του. Την επόμενη νύχτα εκτοξεύτηκε η ελληνική επίθεση. Όμως, αντί για θρίαμβο όπως περίμεναν οι Άγγλοι αρχηγοί κατέληξε σε μία από τις μεγαλύτερες ήττες.

Οι πιο γενναίοι μαχητές του αγώνα, παρά την απώλεια του αρχηγού τους, βάδισαν απτόητοι προς το θάνατο. Οι νεκροί ξεπέρασαν και αυτούς της εξόδου του Μεσολογγίου. Το στρατόπεδο του Πειραιά διαλύθηκε.

Στις 24 Μαΐου 1827 συνθηκολόγησε η φρουρά της Ακροπόλεως. Ακολούθησε η επαναφορά της Στερεάς Ελλάδος υπό τον οθωμανικό ζυγό. Τα γεγονότα αυτά ήταν ολέθρια για όλη την επανάσταση.

Ό,τι είχε δημιουργήσει με την ιδιοφυΐα του με τόσους κόπους, αίμα και θυσίες, ο μεγάλος αυτός Έλληνας στρατηγός, γκρεμίστηκε μέσα σε λίγο χρόνο.

Ο Καραϊσκάκης χαρακτηρίζεται ως το γνησιότερο τέκνο της επαναστάσεως. Από άξεστος, ατίθασος και περιορισμένων βλέψεων κλέφτης,απέκτησε συνείδηση των προσόντων, των καθηκόντων, των υποχρεώσεων, και της εθνικής αποστολής του και αναδείχθηκε μαζί με Κολοκοτρώνη, στον πιο ευφυή, δραστήριο γενναίο φιλόπατρη και ικανό στρατηγό του αγώνα.

Ήταν ισχνός, νευρικός και φιλάσθενος, αλλά με ψυχή και σθένος, με δύναμη ψυχής ακατάβλητη και με ατσάλινη θέληση.

Αθυρόστομος, βωμολόχος, υβριστής και φιλόδοξος, αλλά αγνός,αγαθός και κατά βάθος ευγενής: <πότε άγγελος πότε διάβολος> όπως έλεγε χαρακτηριστικά ο ίδιος.

Σήμερα το πνεύμα και η νοοτροπία του Καραϊσκάκη, είναι επίκαιρα και πρέπει να μας οδηγούν.

Η πατρίδα μας, ενώ βρίσκεται ήδη σε δύσκολη θέση, αντιμετωπίζει και κινδύνους που απειλούν άμεσα την εδαφική της ακεραιότητα και την ίδια την ύπαρξή της.

Μέσα σε ένα περίπλοκο και ιδιαίτερα βίαιο περιβάλλον, με συνεχείς ανατροπές συμμαχιών και ανακατατάξεων, η Ελλάδα πορεύεται με την ανησυχία ενός πολεμικού επεισοδίου με την Τουρκία, αλλά και με την ταυτόχρονη εκδήλωση και άλλων εξωτερικών και εσωτερικών απειλών.

Η Ελλάδα βρίσκεται ενώπιον ιστορικών προκλήσεων και πρέπει να λάβει και ιστορικές αποφάσεις, αλλά δεν έχω επαρκώς πεισθεί ότι αυτό έχει γίνει συνείδηση στον πολιτικό κόσμο και σίγουρα δεν έχει γίνει συνείδηση στην κοινωνία.

Η Σύβαρις έπεσε, γιατί μολών λαβέ,δεν είχε μάθει τι σημαίνει. Γιατί όχι στους βαρβάρους δεν είχε μάθει να λέει.

Επειδή πρέπει να ορθώνουμε το ανάστημά μας, όταν η ιστορία το απαιτεί. Επειδή <οι καιροί ου μενετοί>. Γι’ αυτό άμεσα απαιτείται:

  • προσέγγιση των διεθνών κέντρων λήξεως αποφάσεων και προσπάθεια επιρροής τους
  • Χτίσιμο συμμαχιών με περιφερειακές δυνάμεις
  • Προσπάθεια αποδυναμώσεως των συμμαχιών του αντιπάλου
  • Σώφρων διαχείριση των προκλήσεων και των κινδύνων
  • Σωστή σχεδίαση. Ρεαλιστική αλλά και τολμηρή. Είμαι βέβαιος ότι τα Γενικά Επιτελεία έχουν σχεδιάσει, προβλέποντας όλους τους πιθανούς τρόπους ενεργείας του εχθρού.
  • Συστηματική και αθόρυβη προετοιμασία
  • Σφυρηλάτηση εθνικής ενότητας. (Η εθνική ενότητα δεν επιτυγχάνεται με λόγια, ούτε με κραυγές, ούτε με διχαστικά συνθήματα από τα τηλεπαράθυρα, ούτε με τη σήψη και τη διαφθορά, ούτε με την ευνοιοκρατία, ούτε με την εχθρική αντιμετώπιση του πολίτη από τον κρατικό μηχανισμό).

Ας συμβάλλουμε όλοι μας στην ανύψωση και στην ανάταση του φρονήματος αυτού του λαού.

Ένα παλικάρι από τα σπλάχνα μας, από την ιδιαιτέρα μας πατρίδα απ’ το Μορφοβούνι, συγκίνησε και ένωσε όλους τους όπου γης Έλληνες και έδειξε ότι υπάρχουν και σήμερα αγωνιστές, άξιοι και τολμηροί μαχητές. Η ιστορία θα τον κατατάξει εκεί που του αξίζει.

Όσο τα χειριστήρια των Μιράζ και των F-16 θα τα χειρίζονται ελληνικά χέρια σαν του Γιώργου Μπαλταδώρου δεν ανησυχώ.

Θα έχω πολλούς λόγους να ανησυχώ όταν τα πηδάλια των αεροσκαφών θα τα χειρίζεται κάποιος Χασάν, όταν οι ερπύστριες των αρμάτων θα κατευθύνονται από κάποιο Μουσταφά, όταν στα υγρά ελληνικά χαρακώματα του Έβρου θα ξάγρυπνα ένας Μεχμέτ, και όταν στα κέντρα επιχειρήσεων των Γενικών Επιτελείων θα κατευθύνουν τις επιχειρήσεις, επιτελείς που θα υπακούουν περισσότερο σε έναν ιμάμη, παρά στη φυσική τους ηγεσία.

Ας νιώσουμε επιτέλους και πάλι λίγο αυτοεκτίμηση και περηφάνια.

Περηφάνια για την καταγωγή μας, την ιστορία μας, τη γλώσσα μας, τον πολιτισμό μας,την Ορθοδοξία μας και για καθετί ΕΛΛΗΝΙΚΟ.

Ας φουντώσει και πάλι το αστέρι το τρεμόσβηστο, για του γένους το ξαναγέννημα, την ανάσταση των παλαιών αιώνων με ένα σύγχρονο, αλλά ελληνικό τρόπο.

Χ ρ ι σ τ ό ς  Α ν έ σ τ η !

Γεώργιος Δ. Παπαδόπουλος

[RPG id=67764]


Total
0
Shares