Χαιρετισμός του Δημάρχου Μουζακίου Γ. Κωτσού στον Κόμπελο όπου υπογράφηκε η συνθήκη για την απελευθέρωση της Καρδίτσας

 

Χαιρετισμός του Δημάρχου Μουζακίου στον Κόμπελο όπου υπογράφηκε η συνθήκη για την απελευθέρωση της Καρδίτσας από το Σπυρίδωνα Καραϊσκάκη γιο του μεγάλου ήρωα της επανάστασης Γεωργίου Καραϊσκάκη:

Απελευθέρωση

​Έμελε οι Θεσσαλοί και ειδικά οι Φαναριώτες το 1869 να ξεσπάσουν σε νέο αγώνα με την βοήθεια του Ελληνικού στρατού και ειδικά του Στρατηγού Σκαρλάτου Σούτσου, όπου μετά από σκληρή μάχη στο Δομοκό, άνοιξε τον δρόμο προς της θεσσαλική πεδιάδα.

Το διεθνές κλίμα ήταν ευνοϊκό και το 1876 δημιουργούνται αντάρτικα θεσσαλικά σώματα. Όλα αυτά ευνόησαν τους επαναστάτες και στο συνέδριο του Βερολίνου στις 23 Ιουνίου του έτους 1878 αποφασίσθηκε η απελευθέρωση της Θεσσαλίας και η προσάρτηση της στη Μάνα Ελλάδα. Τον Ιούλιο του 1881 η Τουρκία τελικά υπέγραψε την παραχώρηση της Θεσσαλίας.

Η ελληνική κυβέρνηση έσπευσε να καταλάβει τα εδάφη της ….

​Έτσι λοιπόν σε τούτη δω τη γη που πατάμε, στα πονεμένα και βασανισμένα τούτα χώματα, στις 18 Αυγούστου του 1881, εδώ στον Κόμπελο, σε αυτή εδώ την ίδια βρύση, ο τότε Τούρκος διοικητής του κάστρου, ο Δεσπότης Φαναρίου Ιλαρίων, οι δημοτικοί άρχοντες και πλήθος κόσμου από τα γύρω χωριά με ζητωκραυγές, προσευχές και δάκρυα ευτυχίας, υποδέχονταν τα ελληνικά στρατεύματα που τα διοικούσε ο Συνταγματάρχης Σπύρος Καραϊσκάκης, γιος του ήρωα Γ. Καραϊσκάκη.

Αφού έγινε χειραψία των δύο διοικητών υπογράφεται το πρωτόκολλο παράδοσης-παραλαβής του φρουρίου. Ο Δεσπότης με δάκρυα αγκάλιασε τον Καραϊσκάκη και άρχισε μικρή δοξολογία…… είχε γίνει πια η ώρα να υπογραφεί το πρωτόκολλο παράδοσης- παραλαβής του κάστρου. Είχε έρθει η στιγμή να κυματίσει στο κάστρο η λαβωμένη γαλανόλευκη και περήφανη να αντικρύσει τον ελεύθερο Θεσσαλικό κάμπο. ​​

Στρατός, κλήρος και το συγκεντρωθέν πλήθος ανηφόρισαν για το Φανάρι. Δύο η ώρα το μεσημέρι και μόλις έφτασε η πρώτη στρατιωτική πομπή με την ελληνική σημαία και λίγα μέτρα από την βρύση λουτρό, όπου και τα τούρκικα λουτρά, ακούστηκε εκκωφαντικός κρότος. Ενώ ήταν άπνοια, ξεριζώθηκε και έπεσε ένας θεόρατος πλάτανος τεραστίων διαστάσεων, φυτεμένος από Τούρκους όταν πρωτοήρθαν στο Φανάρι. Το γεγονός αυτό αποδόθηκε σε θαύμα του προστάτη Αγίου Σεραφείμ. Με κανονιοβολισμούς υψώθηκε στο φρούριο η ελληνική σημαία και εγκαταστάθηκε και το 7ο Σύνταγμα Ευζώνων.

Ο Σπύρος Καραϊσκάκης ήταν γιος του ήρωα της επανάστασης του 1821 Γεωργίου Καραϊσκάκη.Σε ηλικία εννέα ετών τέθηκε υπό την προστασία του Βασιλέως Όθωνα και αργότερα στάλθηκε με υποτροφία στο Μόναχο, στην εκεί προπαιδευτική στρατιωτική σχολή όπου και παρέμεινε επί πενταετία. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα, το 1842, εισήλθε στην στρατιωτική σχολή Ευελπίδων, που έδρευε τότε στον Πειραιά, αλλά δεν αποφοίτησε καθώς αποβλήθηκε από αυτή το 1846 λόγω της συμμετοχής του στη στάση των Ευελπίδων. Κατ΄ άλλες όμως πηγές αποφοίτησε της σχολής κανονικά το 1849 με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού. Τρία χρόνια αργότερα κατατάχθηκε ως ανθυπολοχαγός στα ελαφρά σώματα της Οροφυλακής. Έλαβε μέρος στην επανάσταση της Ηπείρου του 1854 ως επικεφαλής στην πολιορκία της Άρτας και αργότερα συμμετείχε στις επιχειρήσεις για την πάταξη των ληστών της υπαίθρου. Έπειτα μετατάχθηκε στην υπηρεσία του βασιλιά Όθωνα τον οποίο ακολούθησε στην εξορία του το 1862.

Το 1864 τελικώς επέστρεψε στην Ελλάδα και αποτέλεσε έναν εκ των τριών υποψηφίων αρχηγών της Εθνοφυλακής των Αθηνών. Το 1884 διορίστηκε φρούραρχος Κερκύρας ενώ αργότερα ανέλαβε την αρχηγία του Γ΄ Σώματος Στρατού με έδρα την Άρτα.

Ασχολήθηκε παράλληλα με την πολιτική και το 1865 εξελέγη βουλευτής Βάλτου. Επανεξελέγη βουλευτής Ευρυτανίας αυτή τη φορά το 1875 αναλαμβάνοντας στην σχηματιζόμενη κυβέρνηση Κουμουνδούρου το υπουργείο στρατιωτικών. Επανεξελέγη βουλευτής Ευρυτανίας στις εκλογές του 1879 και βουλευτής Καρδίτσας στις εκλογές του 1881 παραμένοντας στα έδρανα μέχρι το 1884, έτος κατά το οποίο παραιτήθηκε από την βουλευτική του ιδιότητα για να αφοσιωθεί στα στρατιωτικά του καθήκοντα. Διετέλεσε άλλες τρεις φορές υπουργός στρατιωτικών στις κυβερνήσεις του Χαρίλαου Τρικούπη το 1878, 1880 και 1882, οπότε και παραιτήθηκε από το υπουργικό του αξίωμα.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1899. Ήταν παντρεμένος με την μοναχοκόρη του Γεωργίου Βαρβάκη και δισέγγονη του Ιωάννη Βαρβάκη και είχε αποκτήσει δύο κόρες και έναν γιο, τον Γεώργιο Σ. Καραϊσκάκη.



Total
0
Shares