Για τον Ηλία και τον κάθε Ηλία..

Share

Για τον Ηλία και τον κάθε Ηλία..

Γράφει ο Δημήτρης Σκουμής


Για τον Ηλία…

15 Ιανουαρίου 2023

15 Ιανουαρίου 2024…

Σε λίγες μέρες συμπληρώνεται ένας  χρόνος χωρίς τον Ηλία…

Σ’ αυτό το δύσμοιρο Ελληνικό κράτος τίποτα δεν αλλάζει αν πρώτα δεν φτάσει ο κόμπος στο χτένι.

Τίποτα δεν αλλάζει αν δεν κλάψουμε ανθρώπινες ζωές.

Τίποτα δεν αλλάζει αν δεν θρηνήσουμε νέους ανθρώπους στους δρόμους,στα γήπεδα,στις θάλασσες.

Τίποτα δεν αλλάζει σε μας τους ίδιους αν δεν συμβεί κάτι κακό στον ίδιο μας τον εαυτό ή σε πολύ αγαπημένο μας πρόσωπο.

Γιατί πρέπει να βιώσουμε την απώλεια και να νιώσουμε την οδύνη;

Έπρεπε να χαθεί ο Ηλίας ένα παλικάρι 20 χρονών για να γίνει κάτι καλό;

Έγιναν συζητήσεις, δόθηκαν συνεντεύξεις,τα κανάλια ασχολήθηκαν με το θέμα καμιά βδομάδα, σταμάτησαν τα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα και ξαφνικά….

Ω του θαύματος……. μπήκαν απινιδωτές σε όλα τα γήπεδα της χώρας…

Ω του θαύματος…. τα λεφτά βρέθηκαν!!!!

Αφού θρηνήσαμε ένα ακόμη νέο παιδί, αφού αφήσαμε το χρόνο να περνάει και δεν κάναμε τίποτα απολύτως ως προληπτικό μέτρο, ήρθε η ώρα να γίνει κάτι ουσιαστικό κατόπιν εορτής…

Ας είναι…

Κάλιο αργά παρά ποτέ λέει η παροιμία.

Αλλά εδώ μιλάμε για ανθρώπινη ζωή….

Φτάνει η υποκρισία. Μέσα σε λίγο καιρό βρέθηκαν τόσοι απινιδωτές, που πρίν επίσης από λίγο καιρό οι αρμόδιοι θα έκριναν ασύμφορη και όχι απαραίτητη μια τέτοια κίνηση.

Ας είναι….Αν είναι να σωθεί έστω και μια ζωή…ας είναι!!!

Ίσως το επόμενο βήμα να είναι απινιδωτής σε κάθε χωριό.

Ίσως να προχωρήσουμε κι άλλο βήμα παρακάτω ως πολιτεία και ως κοινωνία, έτσι ώστε οι ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ (ΚΑΡΠΑ, ανάνηψη από πνιγμονή, πνιγμός στη θάλασσα) να γίνουν ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ για ορισμένες κατηγορίες εργαζομένων και όχι μόνο.

Αστυνομικοί που βρίσκονται καθημερινά στο δρόμο.

Πυροσβέστες που επιλαμβάνονται σε περιστατικά αρμοδιότητας τους.

Εκπαιδευτικοί που έχουν καθημερινά παιδιά απέναντι τους για αρκετές ώρες.

Προπονητές ακαδημιών, ομάδων, αθλητών.

Είναι αδιανόητο με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας να μην φροντίζει η πολιτεία με απλούς και με ελάχιστο κόστος να εκπαιδεύσει τους υπαλλήλους του για τέτοια σοβαρά θέματα.

Υ.Γ 1. Ένα μεγάλο μπράβο στον τομέα ΕΚΑΒ Καρδίτσας για τα σεμινάρια Πρώτων Βοηθειών.

Υ.Γ 2. Πρίν 3 χρόνια έζησα τη χειρότερη στιγμή της ζωής μου όταν ο γιος μου λιποθύμησε εξαιτίας υψηλού πυρετού που τον οδήγησε σε πυρετικούς σπασμούς. Δεν ξέρω πόσα χρόνια ζωής έχασα αλλά αν είχα περάσει νωρίτερα ένα απλό σεμινάριο πρώτων βοηθειών θα είχα αντιδράσει 10 φορές καλύτερα.

Υ.Γ 3 Για τον Ηλία…!!!

Δείτε επίσης